Het verhaal achter de productie
Roxy – Tussen twee hemels verbindt Nederlandse en Marokkaanse sferen in één muzikale vertelling. De beelden ondersteunen die ontmoeting met herkenbare landschappen en culturele verwijzingen.
Deze rubriek geeft bijzondere producties van JAX Parkinson Studio een eigen plek, met ruimte voor de videoclip, muziek en het verhaal erachter.
Songtekst
**Tussen Twee Hemels**
[Verse 1]
Ik land waar de avond naar kruiden ruikt,
waar rood stof zacht langs de straten strijkt.
Een stem zegt: welkom, je hoort bij ons,
maar ik zoek naar woorden en raak ze soms kwijt.
Mijn naam klinkt anders onder deze zon,
alsof hij hier ouder is dan ik zelf.
Ik zie mijn gezicht in duizenden ogen,
maar vraag me af: herken ik mezelf?
[Pre-Chorus]
Mijn roots liggen dieper dan wat ik kan zien,
maar wortels zijn niet hetzelfde als thuis.
Ik draag twee werelden onder mijn huid,
en soms voelt geen van beide als mijn huis.
[Chorus]
Ik leef tussen twee hemels,
tussen noord en zuid.
De ene noemt mij anders,
de andere kent mij niet van binnenuit.
Ik ben meer dan waar ik vandaan kom,
meer dan wat een ander in mij ziet.
Misschien hoef ik niet te kiezen,
misschien is dit juist wie ik ben — precies.
[Verse 2]
In Nederland zeggen ze: waar kom je echt vandaan?
Alsof mijn straat, mijn school, mijn stem niet tellen.
In Marokko hoor ik soms aan ieder woord
dat ik hier niet helemaal ben opgegroeid tussen hen.
Ik drink thee bij familie die verhalen bewaart,
van dorpen, vertrekken en jaren van gemis.
Ze zeggen: vergeet nooit waar je oorsprong ligt.
Maar niemand zegt waar thuiskomen precies is.
[Pre-Chorus]
Mijn moederland leeft in verhalen en geur,
mijn vaderland klinkt in regen op glas.
Ik ben niet half van het één, half van het ander,
ik ben alles wat onderweg in mij was.
[Chorus]
Ik leef tussen twee hemels,
tussen noord en zuid.
De ene noemt mij anders,
de andere kent mij niet van binnenuit.
Ik ben meer dan waar ik vandaan kom,
meer dan wat een ander in mij ziet.
Misschien hoef ik niet te kiezen,
misschien is dit juist wie ik ben — precies.
[Bridge]
Misschien is thuis geen plaats op een kaart,
geen vlag, geen grens, geen naam aan de deur.
Misschien is thuis waar niemand vraagt
of mijn hart wel de juiste kleur heeft.
Waar ik niet hoef uit te leggen
waarom ik hier ben of daar vandaan kom.
Waar ik gewoon kan zeggen:
ik ben hier — en dat is genoeg.
[Final Chorus]
Ik leef onder twee hemels,
maar mijn hart is niet verdeeld.
Ik draag beide werelden mee,
ook wanneer geen van beide mij volledig deelt.
Ik ben de reis en ik ben de aankomst,
ik ben de vraag en het antwoord misschien.
Geen land hoeft mij te bezitten
om mij eindelijk thuis te laten voelen bovendien.
[Outro]
Tussen twee hemels,
tussen gisteren en nu.
Ik zoek geen plek om in te passen.
Ik bouw een plek — in mij — voor allebei, voor nu.
Download de songtekst